Lastige kinderen bestaan niet!

Jij hebt een knuffel nodig hè?” Huilend valt hij in mijn armen en begint intens te huilen. Ik haal mijn zoon op na mijn werk en ik weet dat hij een zware dag heeft gehad op school. Hij kijkt naar me en zegt: “Ik ben zó blij dat jij niet boos op me bent!” SLIK…

Ik weiger als moeder te denken in problemen of het weg wuiven van wat er op dat moment speelt. Ik weiger om mijn kind te willen veranderen. Ik ga uit van zijn waardigheid, zijn potentie. Ik accepteer dat er verdriet is, dat er druk is en dat er onzekerheid is. “Ik hou van jou, hoe kunnen we het morgen anders doen?” Zijn gezicht staat meer ontspannen, maar zijn ogen nog vol tranen. Het begrip doet hem goed! 

Wij ouders/verzorgers, willen het allerbeste voor onze kinderen. We hebben ook veelal een bepaald idee hoe we graag willen dat het leven verloopt. En als het dan buiten de gebaande paden om ontwikkelt, is de kans op paniek groot. Ik herken deze paniek zeker ook. Wat je kind nodig heeft is een veilige haven. Een thuis, waar je kind helemaal zichzelf kan zijn met al zijn kanten.

Hieronder enkele tips/aandachtspunten om dit te creëren:

  • Spreek je kind aan op zijn gedrag, maar niet als persoon. Zie hem/ haar als heel!
  • Stel jezelf de vraag of je bepaalde verwachtingen hebt?
  • Laat je kind in zijn/haar waarde. Keur het niet af, maar begeleidt de delen in je kind die nog in ontwikkeling zijn.
  • Geloof in je kind en vraag je af wat jij wil dat hij over zichzelf gaat geloven.

Ik vroeg mijn zoon, wat hij dacht dat het probleem was en of er mogelijke oplossingen zijn voor dit gevoel en voor het doorstaan van een ‘nare’ dag. Hij wist het niet. Het is een gevoel zegt hij, waar ik heel verdrietig van wordt. “Ik ben onrustig, terwijl ik niemand tot last wil zijn. Maar het gebeurd toch… ” Wat me opvalt is dat hij niet zozeer een probleem ervaart, maar dat z’n omgeving dat wel doet. En ook hier moet aandacht voor zijn. Dus ik leg rustig uit, wat het effect van hem is op zijn omgeving. “Ik ga het morgen anders doen mama.”

Middels hun gedrag communiceren kinderen. Door ‘negatief gedrag’, dwars, niet luisteren, slaan etc. of door teruggetrokken gedrag stellen kinderen vragen. Ik geloof dat een kind nooit dergelijk gedrag laat zien om zijn/haar omgeving te pesten. Maar om ons iets duidelijk te maken. Negatief reageren op negatieve aandacht werkt averechts. Een kind wil gezien én gehoord worden! Door niet te reageren op het negatieve gedrag, maar door te reageren op de behoefte van je kind kun je de situatie omzetten naar iets positiefs. Elk kind heeft moeilijkheden op zijn/haar pad. Laten we onze kinderen steunen en vertrouwen op hun talenten om de moeilijkheden op te lossen en onder ogen te zien. Vertrouwen, tijd, rust en positieve feedback is van groot belang!

Als ik mijn zoon naar school breng twee dagen later zegt hij: “Kijk eens mam, de zon breekt door dit wordt een héle mooi dag! Ik denk dat het me allemaal goed gaat lukken…”Na wat extra knuffels laat ik hem achter en ik zie weer een lach op zijn gezicht”! Vasthouden jongen! En zo niet, dan ben ik je veilige haven…

Heb je als ouders vragen? Behoefte aan tips of begeleiding? Reageert je kind gevoelig en verwerkt het de wereld anders? Neem gerust vrijblijvend contact met me op!

E-mailen
Bellen
Map
Info